نظر به نامه مركز سلامت محيط و كار اندازه گيري عوامل زيان آور در محيط كار بایدبصورت هدفمند و با درنظر گرفتن نتايج ارزيابي ريسك صورت گيرد. اندازه گيري عوامل زيان آور محيط كار با هدف تعيين مقادير كمي قبل از اقدامات كنترلي و پس از آن به منظور ارزيابي نتايج و تعيين اثر بخشي اقدامات كنترلي بايد صورت پذيرد. همچنين باتوجه به اينكه نتايج حاصل از اندازه گيري‌ها در زمان تعيين سخت و زيان آوري مشاغل حائز اهميت مي‌باشد، مقتضي است برنامه اندازه گيري عوامل زيان آور بگونه اي هدايت گردد كه اندازه گيري عوامل زيان در شرايط معمول كار و براي تمام گروه هاي شغلي مشمول صورت گيرد. درصورتي كه به دلايل مختلف امكان اندازه گيري جهت تمام گروه هاي شغلي مشمول در يك بازه زماني امكان پذير نباشد، مقتضي است نسبت به انجام اندازه گيري‌هاي مورد نياز در يك برنامه ميان مدت (مثلاً دوساله بطوريكه اندازه گيري ها تكميل كننده هم بوده و براساس اولويت در برنامه اندازه گيري قرار بگيرد) اقدام گردد. در اين خصوص نتايج حاصل از ارزيابي ريسك و مستندات آنها براي گروه هاي شغلي كه داراي سطح ريسك پايين هستند و نياز به اندازه گيري ندارند نيز بايد همانند گزارش‌هاي اندازه گيري بصورت مستند تهيه و نگهداري گردد. در خصوص ارزيابي و سنجش شرايط و وضعيت ارگونوميك زيان آور، دستورالعمل نحوه انجام ارگونومي در محيط كار ابلاغ شده طي نامه شماره 12121 مورخ 13 / 5 / 1400(پيوست 2) همچنان مورد انتظار مي‌باشد. در خصوص عوامل شيميايي زيان آور محيط كار وضعيت نمونه برداري و يا تكرار نمونه برداري هاي مورد نياز كه با توجه به سطح ريسك مواجهه با عوامل شيميايي تعيين مي گردد، موارد ذيل با استناد به راهنماي ارزيابي ريسك مواد شيميايي در محيط كار (1400) جهت بهره برداري اعلام مي‌گردد: چنانچه نتايج اندازه گيري آلاينده هاي شيميايي در شاغلين داراي مواجهه حداكثري بيش از حدود مجاز مواجهه شغلي آلاينده باشد كارفرما بايد اقدامات كنترلي لازم را در اولين فرصت ممكن براي كاهش آلاينده ها به زيرحد مجاز به عمل آورد و نمونه برداري و آناليز در قبل و بعد از كنترل صورت پذيرد. چنانچه نتايج اندازه گيري آلاينده هاي شيميايي در شاغلين داراي مواجهه حداكثري داراي مقاديري بين 70 الي 100 درصد حدود مجاز شود و يا اگر اقدامات كنترلي منجر به كاهش آلاينده هاي شيميايي به مقاديري بين 70 الي 100 درصد حدود مجاز شود تا ماداميكه تغييري در فرايند، مواد و تكنولوژي ايجاد نشود، حداقل هر سه سال يكبار نمونه برداري و سنجش عوامل شيميايي تكرار گردد. اگر نتايج اندازه گيري براي افراد با بالاترين ميزان مواجهه، كمتر از 70 درصد حدود مجاز مواجهه شود و يا اقدامات كنترلي منجر به كاهش مواجهه شاغلين با آلاينده هاي شيميايي به اين ميزان شود، تا ماداميكه تغييري در فرايند، مواد و تكنولوژي ايجاد نشود نيازي به تكرار نمونه برداري نيست. در موارد استثنا بنا به تشخيص بازرس بهداشت كار و همچنين با استناد به تبصره يك ماده 95 قانون كار مي توان نسبت به درخواست انجام اندازه گيري مورد نظر اقدام نمود. در صورت مواجهه شاغلين با مقادير بيش از 70 درصد حدود مجاز مواجهه شغلي استفاده از وسايل حفاظت فردي مناسب و انجام معاينات شغلي تخصصي حسب نوع مواجهات براي شاغلين در معرض ضرورت دارد. در صورت ايجاد هر گونه تغييري در فرايندهاي كاري، مواد مصرفي و تكنولوژي هاي موجود نمونه برداري و ارزيابي مجدد عوامل زيان آور شيميايي محيط كار الزامي است. مشاغل يا افراد با بالاترين احتمال مواجهه مورد انتظار بايد در اولويت نمونه برداري قرار گيرند.